Heb je even tijd?

‘Heb je even tijd?’
zo vraagt iemand je.
‘Ik heb geen tijd’, zeg je
als je er geen zin in hebt
of wanneer je gewoon
andere prioriteiten hebt.
Zonder de beschikking
te hebben over tijd
denk je helemaal niets
te kunnen verrichten.
‘Mijn tijd is schaars’,
denk je misschien wel.
Of ‘Ik kan mijn tijd
maar één keer gebruiken.’

‘Heb je even tijd?’
De tijd zit je als een stalker
voortdurend op de hielen.
De wijzers van de klok
tikken ongenadig voort
en creëren onrust en stress.
De jaren zijn als seizoenen,
de seizoenen lijken maanden,
de maanden worden weken,
een week is als een dag
en de dagen zijn slechts uren.
De uren verglijden non-stop
en de minuten glippen je
tussen de vingers door.
Niets blijft er over van de tijd
en voordat je het beseft
staat je tijdelijke leven
aan de rand van graf of urn.
En met het verdwijnen
van de tijd van je aardse leven
is binnen de kortste keren
zelfs de herinnering weg
aan wie jij was op aarde.
Zoals de niets ontziende
oude god van de tijd
Chronos of Saturnus
zijn eigen kinderen opvrat,
zo verslindt ook de tijd zelf
je uren, je dagen, je jaren.

‘Heb je even tijd?’
De verrassende waarheid is
dat niemand geen tijd heeft.
Want als je geen tijd
denkt te hebben,
heb je juist alle tijd,
altijd en overal,
in de hof van heden,
in het paradijs van hier en nu.
Wanneer je je niet langer
als een haas laat opjagen
door de druk van de tijd
leef je in het eeuwige ‘even’,
het ogenblik van het nu,
een ondeelbaar punt
in de omtrek van de tijd,
het beslissende moment
waarop alles voorvalt
wat er gebeuren kan.
Je hebt te allen tijde even-tijd,
de tijd zonder begin
en ook zonder einde,
de tijd die je niet achtervolgt
en die ook nooit ophoudt
om je te voeden en te laven
en je vriendelijk te omringen
met de kosmische energie
van de scheppende liefde zelf.
Het conti-nu van de even-tijd
houdt altijd duurzaam aan
en is het einde van de tijd.
Je leeft al voorbij de eindtijd
en je vergeet de tijd volledig.
Vroeger speelt geen rol meer
en later heeft nog niets
zinnigs te melden.

‘Heb je even tijd?’
Altijd als je even-tijd hebt,
ligt de wereld volledig open
en kan je gewoon weer
helemaal opnieuw beginnen.
In het alles bepalende heden
verdwijnen de grijze golven
van het donkere verleden,
in het nu beslis jijzelf
wat komen gaat en worden zal.
Chronos wordt gedwongen
om al zijn kinderen
weer uit te kotsen.
Trauma’s en schuldgevoelens,
angsten en zorgen voor morgen
smelten weg in het licht
van de kosmische even-tijd,
die al-één met liefde is gevuld
en echte vrijheid schenkt.
Je gaat op in de tijd
en stijgt er bovenuit.
Je wordt de tijd de baas
juist door hem te vergeten
en je onder te dompelen
in het leven dat jij kiest.
In het massieve monument
van de geconstrueerde tijd
ben je een gevangene
van diezelfde tijd.
Maar in het heden
van het minuscule numoment
ligt jouw onsterfelijke geluk,
je onmetelijke creatiekracht
en je grenzeloze vrijheid.

Schrijver van ‘IK BEN HET ZELF! De komst van de messias volgens de Apocalyps’.

Je bent welkom bij mijn THEATERLEZINGEN vanaf 12 oktober! Reserveer je stoel en bestel je ticket à € 22 hieronder: