Home

In alles wat wij als mensen doen, gloort het verlangen naar een betere wereld. Zelfs wanneer we dingen doen die juist verhinderen dat die wereld doorbreekt. Dat maakt ons menselijk gedrag soms best grappig. We zijn ons lang niet altijd bewust van wat we eigenlijk aan het doen zijn.

Daarbij houden we elkaar voortdurend een spiegel voor. Wat de één doet, is voor de ander een voorbeeld om na te volgen of juist om nooit meer te doen. We zijn allemaal onderweg en bevinden ons ieder op een ander niveau van (on)bewustzijn. Wat soms als bewustzijn wordt verkocht, is in mijn beleving niet meer dan onbewust gedrag in een spiritueel jasje.

Krachtplaatsen

Neem bijvoorbeeld het geloof in bijzondere energieën die al eeuwenlang op bepaalde heilige plaatsen actief zouden zijn. Vaak zijn die plekken verbonden met een verhaal, een bijzondere gebeurtenis of een gebouw. Denk aan Lourdes, aan de Bosnische piramides, aan de buizen onder de Egyptische piramides, aan de steenhopen op Sardinië en de hunebedden in Drenthe. Of aan de gebieden waar de Katharen verbleven, waar de denkbeeldige Jezus zijn wonderen zou hebben verricht of waar hij samen met de mythische Maria Magdalena een heel koningsgeslacht zou hebben verwekt.

Maar als die plekken vroeger al een bijzondere energetische functie hadden en die vervolgens eeuwenlang niet meer actief was, waarom zou dat nu ineens wel weer het geval zijn? Ik voel in ieder geval niet wat veel anderen zeggen te voelen op dergelijke heilige plaatsen. Wat ik vooral zie, is dat er flink aan verdiend wordt. Er worden volop reizen georganiseerd en het bezoeken van bijzondere krachtplaatsen is inmiddels een prachtig verdienmodel geworden. De spirimaffia vaart er wel bij. En geef ze eens ongelijk.

De spirimaffia

Zoals de gewone maffia de massa in haar greep houdt met zaken als politiek, economie, sport, consumptie, entertainment, wetenschap en religie, zo doet de spirimaffia dat op haar eigen, maar toch weinig originele wijze: door mensen te laten geloven dat ze iets buiten zichzelf nodig hebben om dichter bij de waarheid, de liefde of het goddelijke te komen. 

Natuurlijk is er niets mis met het bezoeken van meer of minder bijzondere plekken. Het kan inspirerend zijn, nieuwe inzichten opleveren en heel verbindend werken om samen met anderen op reis te gaan. Maar stel je jezelf weleens de vraag wat er werkelijk waar is van alle claims die reisleiders en spirituele gidsen doen? En bedenk je daarbij dat zij ook gewoon hun energierekening moeten betalen? Is het allemaal het geld waard dat je ervoor neertelt?

Je eigen binnenkamer

De grootste reis is de reis naar binnen. Alles wat je zoekt, ligt uiteindelijk in jezelf. De hemel is in jezelf en je hart is de poort naar die hemel. Ervaar je een helende energie in bijvoorbeeld het labyrint onder de Piramide van de Zon? Prachtig! Misschien heb je juist zo’n plek nodig om tot rust te komen, je open te stellen en dichter bij jezelf te komen. Maar zolang je denkt dat de plek zelf de bron is van wat je daar ervaart, mis je misschien wel de belangrijkste ontdekking.

Want jouw werkelijke kracht ligt niet buiten jezelf, maar in jezelf. De grootste schat ligt in je eigen binnenkamer. Daar kun je, helemaal gratis, de grootste ontdekkingen doen en de mooiste wonderen beleven. Daar hoef je niet naartoe te reizen, geen toegang voor te betalen en geen gids voor in te huren. Daar begint de reis naar huis. Daar kun je volledig helen. Daar ligt jouw ultieme kracht.

© Anthonie Roose

De Apocalyps van Johannes is een gezondheidsboek. Gezondheid naar lichaam en geest ontstaat daar waar harmonie is. Waar harmonie heerst, daar is de hemel. Die hemelse harmonie wordt heel raak beschreven in Openbaring 4. Dit hoofdstuk geeft geen beschrijving van een verre hemel, maar een onthulling van onze eigen innerlijke werkelijkheid. Het is een visioen over de mens die tot zijn bestemming komt: een mens waarin alle krachten in harmonie samenwerken en waarin het goddelijke bewustzijn weer het middelpunt van zijn bestaan vormt. 

Bruna Schiphol

Twee profeten of getuigen verschijnen in Openbaring 11. Ze spreken in rouwkleding. Ze hebben macht over vuur en water. Ze worden gedood. Hun lijken blijven liggen op straat. En daarna staan ze weer op.

Eeuwenlang hebben mensen zich afgevraagd wie deze twee getuigen zijn. Maar wat als Johannes hier helemaal niet over de buitenwereld spreekt en hij vooral iets onthult over de mens zelf? Over onze ziel met haar emoties? Over ons lichaam dat nooit liegt en altijd de waarheid spreekt?