Als de vos de passie preekt…

In fabels en spreekwoorden komt de vos veelvuldig voor, als beeld van de sluwe slimmerik die mensen op een fenomenale, maar doortrapte manier om de tuin kan leiden. In veel mythen vervult de listige slang deze rol. In het eerste bijbelboek, Genesis, wordt de slang beschreven als het meest intelligente dier in het paradijs. Ze weet de mens zo te bespelen met het vertellen van negentig procent waarheid, maar tegelijkertijd met tien procent leugens, dat die mens er met open ogen intuint, maar zichzelf direct daarna buiten het paradijs terugvindt. De slang is de duivel ‘op kousenvoeten’ of de vos die het evangelie brengt (‘als de vos de passie preekt’), maar die in werkelijkheid haar toehoorders verder in de shit brengt.

In de politiek worden dit soort vossen voortdurend ingezet. Als de machten achter de politiek iets in hun voordeel willen bereiken in de maatschappij, dan creëren zij via de politici een probleem om dezelfde of weer andere politici met de oplossing te laten komen. Zo lijkt het alsof de bevolking het zelf bedacht heeft, maar in werkelijkheid is het volk alleen maar begeleid in het accepteren van wat de machthebbers willen bereiken. Geniaal is dat natuurlijk. Nu in het Nederlandse politieke landschap eindelijk meer en meer mensen de zionistische agenda zijn gaan ontdekken van de verschillende partijen en met name die van de PVV, lijkt er meer ruimte te komen voor Forum voor Democratie (FvD), die haar Israël-liefde intussen wat meer heeft ingetoomd.

Lidewij de Vos

Forum voor Democratie is de partij die de gevoelens en gedachten van veel Nederlanders vertolkt. De FvD-politici zijn gemiddeld genomen zeer goed thuis in hun dossiers. Ze hebben kennis van zaken en weten waarover ze spreken. Iets waar je de meeste andere politici niet zomaar op kunt betrappen. Wie ook maar een beetje kritisch is op het regime, zal zich snel herkennen in nagenoeg de meeste standpunten van FvD. Ik heb mezelf ook zelden in zoveel punten van een politieke partij herkend als nu in die van FvD. Als ik er zeker van was dat we in een eerlijk politiek systeem leven en dat de verkiezingen op geen enkele manier gemanipuleerd worden, dan zou ik zomaar geneigd zijn weer een sprint naar het stembureau te maken. 

Zeker nu FvD een nieuwe lijsttrekker heeft in de persoon van Lidewij de Vos, zou je zomaar weer over de streep getrokken kunnen worden. Wat een intelligente vrouw, ze weet waarover ze het heeft, ze weet kundig en terzake te reageren. Ik heb veel respect voor de manier waarop zij zichzelf neerzet. Haar bekende grootvader dr. Wim Rietdijk – die vrij specifieke opvattingen had over het voorrang geven aan intelligente mensen in de samenleving – zou ongetwijfeld trots op haar geweest zijn, als hij nog geleefd had. Lidewij heeft gisteren een video verspreid met de titel ‘Mijn boodschap aan Nederland’. Daarin voegt ze zich in de rol die velen haar al toedichten, namelijk een (minister-)presidentiële. Zij spreekt het volk toe en biedt perspectief door te verwijzen naar wat Nederland vroeger was. Een nieuwe gouden eeuw is mogelijk en daarvoor wil zij zich inzetten.

‘Een nieuwe gouden eeuw’ riekt echter naar de ‘VOC-mentaliteit’ waarover Jan Peter Balkenende jaren geleden al de loftrompet uitstak. De zwarte kanten van de gouden eeuw worden in dit spreken kundig weggemoffeld. Zonder slavernij en economische uitbuiting kon Nederland niet zo groot worden. Luisterend naar het verhaal van Lidewij de Vos blijkt haar ideale samenleving toch vooral een welvaartsmaatschappij te zijn, waar geld nog steeds het grootste goed is. Allereerst kan geen enkele partij zoiets aan haar volgelingen beloven, alleen al omdat de macht in met name de City of London, Brussel en Bazel ligt.

De vos roept bewustzijn op

Als ik vervolgens kijk naar wat FvD verder niét vertelt, krijg ik nog meer vragen. FvD blijft zich volledig binnen het bestaande systeem bewegen. De partij kiest dan ook niet radicaal voor een totaal ander systeem dan het kleptomane en tirannieke belastingstelsel dat we kennen, maar voor aanpassing van procenten aan belasting die we zouden moeten betalen. De partij kiest ook niet radicaal voor vrede, waarbij geen enkel wapen past, maar FvD wil zelfs de defensiebegroting verhogen. Er zijn meer punten, maar deze twee zijn vrij fundamenteel. De regimes van deze wereld kunnen alleen blijven bestaan door het dwangmatig innen van belastingen en het voeren van oorlogen. Geld en geweld regeren de wereld en als je tussen de regels van al die mooie dingen die Lidewij belooft doorkijkt, blijft FvD daar ook onverminderd achter staan. ‘Als De Vos de passie preekt, boer, pas op je kippen,’ zo luidt het oude spreekwoord en het is nog steeds actueel [zie afbeelding].

Ik ben niet echt iemand die zich zomaar op sleeptouw laat nemen door een aansprekende persoon, groep, partij of beweging, hoe sympathiek deze op het eerste gezicht misschien ook oogt. Dat komt ook door een stukje eigen ervaring. Toen ik werkzaam was in de kerk, dacht ik van binnenuit iets te kunnen bijdragen aan verandering. Maar ik had een belofte gedaan, die ik moest verbreken om dat te kunnen doen. Stel dat Lidewij de eed verbreekt die ze aan de grondwet en de koning heeft gedaan, dan is ze direct politica-af. Haar woorden kunnen nooit daden worden, want dat gaat tegen het beleid van de echte machthebbers in. Het systeem kun je niet fundamenteel veranderen als je dat van binnen uit doet. Het klinkt dus wel leuk wat Lidewij zegt, maar het is een dwaalspoor en mensen zullen later alleen maar nog meer gedesillusioneerd zijn.

Dat is natuurlijk ook de bedoeling van de rol van Lidewij de Vos. Ik weet niet of ze deze rol bewust danwel onbewust vervult. Ze komt best wel rationeel over, wat ik eenzijdig vind en tegelijk ook een verademing tussen al het schijnemotionele gedoe in het parlement. Maar ze is ongetwijfeld een boeiende en leuke vrouw om mee om te gaan. Ik heb ook niets tegen haar persoon. Ik wil alleen haar rol blootleggen. De rol van de vos in fabels is dat hij door zijn mooie praatjes mensen tot hoger bewustzijn wil brengen. In die zin vind ik het geniaal dat de aanvoerder van FvD zelfs de naam van de vos heeft. Dat belooft op een of andere manier een golf van bewustzijn die door Nederland zal trekken. Ik ga zeker niet stemmen en zo mijn eigen autonomie weggeven, maar ik kijk dus wel met belangstelling en vol verwachting naar wat zich in onze buitenwereld afspeelt.

De Tien Intuïties

Ik verwacht dat op een gegeven moment steeds meer het besef doordringt bij grotere delen van de bevolking dat de twee ‘rijken’ die er in onze wereld zijn, niet met elkaar te verenigen zijn. Het ene rijk is gebaseerd op ego en economische groei, het andere rijk is ons innerlijke koninkrijk, waarover niemand anders dan jijzelf de koning kan zijn. In de Apocalyps van Johannes wordt het ene rijk ‘Babylon’ genoemd (en het loopt heel slecht af met Babylon) en het andere rijk ‘Nieuw Jeruzalem’, waar nooit een einde aan komt. Babylon is een rijk waar mensen zich aan geschreven wetten, regels en geboden moeten houden en waar beloning en straf centraal staan. Nieuw Jeruzalem is een rijk waar je alleen je hart volgt en waar je beloning bestaat in het volgen van de intuïties van je hart alleen. In dit rijk gaat het niet zozeer om welvaart, maar om welzijn, om geluk, vrede en liefde.

Het lijkt voor de meeste mensen gemakkelijker en vanzelfsprekender om de wetten van de politieke en rechterlijke instituties te volgen dan de intuïties van je hart. In mijn hart staan tien basisintuïties gegraveerd. In de Bijbel worden ze de Tien Woorden (soms vertaald met de Tien Geboden) genoemd. Dit zijn geen wetten die je moet volgen ‘op straffe van’. Dit zijn de basisprincipes van een gelukkig leven. Wanneer iedereen deze intuïties zou volgen, viel het hele criminele politieke systeem vanzelf om, zo explosief zijn ze als ze in praktijk worden gebracht. Je moet wel een vertaalslag maken. Heel kort kun je ze zo vertalen: 1. Wees jezelf. 2. Verbeeld je niets. 3. Volg je hart. 4. Leef hier en nu. 5. Leef gezond. 6. Heb lief. 7. Doe wat je zegt. 8. Deel je bezit. 9. Spreek waarheid. 10. Wees vrij [zie afbeelding].

Deze intuïties staan in onze ziel ingekerfd. Ieder mens draagt deze, meer of minder bewust, in zich mee. De Tien Woorden zijn bij grote delen van de mensheid bekend. Ze staan ook aan de basis van de Universele Verklaring voor de Rechten van de Mens. Het is de beste grondwet voor mensen die ik zou kunnen bedenken. Ze zijn het fundament voor ons weten en geweten. De samenvatting van die tien intuïties is: ‘Heb je naaste lief als jezelf’. De eerste vijf intuïties betreffen zelfliefde en de twee groep van vijf intuïties betreffen de liefde voor je medemens. Beide moeten in balans zijn. Tegelijk hebben beide invloed op zowel de relatie met jezelf als die met de ander. In het achtvoudige yogapad van Patanjali zie je ze ook terug. De eerste twee stappen op dat pad bestaan uit de niyama’s die handelen over zelfliefde en de yama’s die over de naastenliefde gaan [zie afbeelding].

Ken jezelf en volg je hart

Volgens de bijbelse mythe ontvangt Mozes de Tien Woorden of Intuïties op de berg Horeb. De berg staat symbool voor ons hogere zelf waar wij de goddelijke intuïties kunnen opvangen. Mozes komt de berg af en ziet het volk dansen om het gouden kalf. Mozes smijt de stenen tafels waarop de intuïties geschreven waren kapot. In een wereld waar de liefde voor de buitenwereld hoogtij viert, is de intuïtie namelijk verdwenen. Dat heeft ernstige gevolgen voor het volk dat om het gouden kalf heen danst. Maar uiteindelijk gaat Mozes nog een keer naar boven om de Tien Woorden opnieuw op te halen. Er is altijd weer de mogelijkheid om terug te keren tot deze basale en levensgeluk brengende intuïties.

De schrijver van het bijbelboek Prediker, Kohèlèt, filosofeert erop los in zijn boek. ‘Alles lijkt zo zinloos’, zo mijmert hij, ‘alles is al geweest en alles herhaalt zich eindeloos. Er is niets nieuws onder de zon. Wat voor nut heeft alles waar wij ons als mensen mee bezig houden? Aan het einde van zijn boek komt hij desondanks tot de slotsom: ‘Het enige wat ons rest is God te eren en zijn woorden te onderhouden’, anders gezegd: ‘Ken jezelf en volg je hart’. Dat is geen oppervlakkige politieke slogan die leidt tot een maatschappij waarbij men danst om het gouden kalf van roem en macht, geld en bezit, dat is het evangelie zelf. Dit is wat ik door het optreden van Lidewij de Vos weer des te sterker inzie.